บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 5

สิ่งที่ได้รับ
การเขียนเรียงความ
-เรียงความมี 3 ย่อหน้าได้แก่
คำนำ ซึ่งคำนำมีได้เพียงย่อหน้าเดียวเท่านั้น
เนื้อเรื่อง มีหลายย่อหน้าได้
สรุป
-ความเรียงมีเพียงย่อหน้าเดียว
เอกภาพ ใน1ย่อหน้ามีเพียง1ใจความสำคัญเท่านั้น
สัมพันธภาพ มีความเชื่อมโยงกัน และสอดคล้องกัน
สารัถภาพ เน้นความมีสาระ เน้นใจความสำคัญอยู่เสมอ
การเขียนคำขวัญ
ต้องเป็นการเขียนที่โน้มน้าวจิตใจ ทำให้ผู้ฟังรู้สึกคล้อยตามและทำตาม

ความรู้ใหม่
การกล่าวเปิด-ปิด งาน
การกล่าวรายงานจะต้องบอกถึงวัตถุประสงค์ที่จัดทำโครงการขึ้นมา การกล่าวปิดโครงการไม่จำเป็นจะต้องเป็นประธานที่เป็นคนกล่าวเสมอไป
การกล่าวที่ใช้คำว่า กราบเรียนได้ มีบุคคลดังต่อไปนี้เท่านั้น
1.นายกรัฐมนตรี
2.ประธาน ส.ว.
3.ประธาน ส.ส.
4.ประธานฎีกา
5.ศาลรัฐธรรมนูญ

ข้อเสนอแนะ
-

อัตชีวประวัติ

อัตชีวประวัติ

        ชื่อนางสาวศิโรรัตน์  วะรงค์ ชื่อเล่น แคตตี้ อายุ 19 ปี  มีพี่น้องทั้งหมด 2 คน ดิฉันเป็นบุตรคนที่ 1 เกิดวันเสาร์ ที่ 12 เดือนมีนาคม พ.ศ.2537 เกิดที่โรงพยาบาลศรีสะเกษ ครอบครัวของดิฉันเป็นคนภาคตะวันออกเฉียงเหนือโดยแท้ ดิฉันอาศัยอยู่บ้านเลขที่ 205 หมู่ 6 ตำบลยางชุมน้อย อำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ ดิฉันจบการศึกษาระดับอนุบาล-ชั้น ป.6 จากโรงเรียนอนุบาลยางชุมน้อย(หน่วย)คุรุราษฎร์รังสรรค์ ซึ่งเป็นโรงเรียนอนุบาลประจำอำเภอ ไปมาได้สะดวกและอยู่ใกล้ผู้ปกครอง พอดิฉันจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  แล้วดิฉันก็ได้ไปศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ที่โรงเรียนยางชุมน้อยพิทยาคมซึ่งตอนที่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก็ได้มีการคัดเลือกคณะกรรมการนักเรียนโดยการเลือกตั้งซึ่งดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ชนะการเลือกตั้งและถูกแต่งตั้งให้เป็นคณะกรรมการนักเรียนดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ทำหน้าที่คณะกรรมการนักเรียนอย่างเต็มที่เต็มความสามารถ

      พอขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ตกลงกันว่าจะไปสมัครเรียนพิเศษที่จังหวัดอุบลราชธานีพอถึงวันที่นัดหมายดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ไปขึ้นรถไฟในตัวจังหวัดศรีสะเกษจากนั้นเมื่อถึงเวลาที่รถไฟมาถึงสถานีศรีสะเกษดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ขึ้นรถไฟและรถไฟก็ออกจากสถานีศรีสะเกษมุ่งหน้าสู่จังหวัดอุบลราชธานีระหว่างทางที่รถไฟวิ่งอยู่ดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ชมวิวระหว่างที่เดินทาง พอรถไฟวิ่งมาถึงครึ่งทางซึ่งตรงนั้นจะเป็นถนนตัดระหว่างหมู่บ้านกับทางรถไฟซึ่งตรงนั้นไม่มีสัญญาณเตือนว่ารถไฟจะมาตอนไหนและเป็นสะพานข้ามแม่น้ำ เมื่อรถไฟวิ่งมาถึงมีรถยนต์คันหนึ่งขับมาและเครื่องยนต์เกิดดับกลางรางรถไฟซึ่งรถไฟก็วิ่งมาด้วยความเร็วและได้ชนรถยนต์คันดังกล่าวเข้าอย่างแรงและอัดก๊อปปี้รถยนต์เข้ากับสะพานจนทำให้คนขับรถยนต์คันดังกล่าวเสียชีวิตคาที่ รถไฟก็ได้เบรคอย่างกระทันหันทำให้ทัศนียภาพโดยรอบเต็มไปด้วยควันที่เกิดจากการเสียดสีของรางรถไฟและล้อรถไฟ ทำให้คนที่อยู่บนรถไฟต่างก็ตกใจและมีคนวิ่งลงไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นต่อมามีคนตะโกนขึ้นมาว่ารถไฟชนรถยนต์ให้ทุกคนลงมาจากรถไฟให้หมดเพราะรถยนต์คันดังกล่าวติดแก๊ชซึ่งมันอาจจะทำให้รถไฟระเบิดได้ ดิฉันและเพื่อนๆก็เลยวิ่งลงมาจากรถไฟด้วยความตกใจ ดิฉันและเพื่อนๆก็ไม่รู้ว่าที่ที่เกิดเหตุนี้คือที่ไหนและไม่รู้จะไปสมัครเรียนกันได้อย่างไรเพราะรถไฟก็ไม่สามารถวิ่งไปต่อได้ พอดีมีชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์เข้ามาถามว่าจะไปไหนกัน ดิฉันและเพื่อนๆก็เลยบอกว่าจะเข้าไปในตัวเมืองอุบลไปสมัครเรียนชาวบ้านก็เลยถามว่าจะไปกันอย่างไร ดิฉันและเพื่อนๆก็เลยตอบว่าไม่รู้เพราะก็ไม่รู้จักใครเลย ชาวบ้านคนดังกล่าวก็เลยบอกว่าจะไปส่ง ดิฉันและเพื่อนๆรู้สึกดีใจมากที่มีคนยื่นมือเข้ามาช่วยในยามที่ลำบาก พอถึงที่สมัครเรียนดิฉันและเพื่อนๆก็พูดได้แค่คำว่า“ขอบคุณค่ะ” ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้ดิฉันและเพื่อนๆรู้ว่าคนไทยเรามีน้ำใจต่อกันและช่วยเหลือกันในยามทุกข์ยากเสมอ

    ชีวิตในอนาคต ดิฉันอยากรับราชการ อยากมีชีวิตที่มั่นคงและสามารถเลี้ยงดูคนในครอบครัวได้ เลี้ยงดูพ่อแม่ให้อยู่สุขสบายไม่ต้องลำบากเหมือนทุกวันนี้ และดิฉันจะให้ความรักและให้ความรู้แก่เด็กทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน อยากเป็นครูที่ดีและเข้าใจเด็กเหมือนคุณครูหลายๆท่าน


    

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 4

สิ่งที่ได้รับ
   โครงสร้างของบทวิจารณ์
     1.ชื่อเรื่อง(Tittle)
     2.ความนำหรือประเด็นที่จะวิจารณ์(Lead or Issue)
     3.เนื้อเรื่อง(Body)
     4.บทสรุป(Conclusion)

    ขั้นตอนการวิจารณ์
     1.การสรุปแนวคิดและสาระของเรื่อง
     2.การวิเคราะห์กลวิธีการแต่ง
     3.การประเมินคุณค่า
        ซึ่งการประเมินคุณค่าก็แบ่งออกได้ดังนี้
       3.1 ด้านความคิดริเริ่ม
       3.2 ทางด้านวรรณศิลป์
       3.3 คุณค่างานที่มีต่อสังคม
              3.3.1 คุณค่าทางด้านความเพลิดเพลิน
              3.3.2 คุณค่าทางด้านความคิด

ความรู้ใหม่
   ได้รู้ว่าวิธีการเล่าเรื่องมีทั้งหมด8หัวข้อหลัก คือ
    1. เตรียมเนื้อเรื่อง
    2. กำหนดโรงเรื่องที่เตรียมไว้ โดยแยกเป็นส่วน คำนำ เนื้อเรื่อง สรุป
    3. ลงมือเรียบเรียง
    4. ใช้ประโยคนำเรื่องที่ชวนให้ผู้อ่านสนใจ
    5. นำเรื่องไปสู่จุดสุดยอด
    6. จบเรื่องในลักษณะที่ชวนให้ผู้อ่านรู้สึกว่าข้อขัดแย้งหรือปัญหาต่างๆได้คลี่คลายไปแล้ว
    7. ใช้ถ้อยคำสำนวนภาษาให้เหมาะสมแก่เรื่องและตัวละคร
    8. ลีลาการเขียน

ข้อเสนอแนะ
   -