บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่7

ความรู้ที่ได้รับ

การเขียนกวีนิพนธ์

     -เป็นบทร้อยกรองที่มีความสร้างสรรค์ ความงามด้วยตัวอักษร เสียง จังหวะ หรือท่วงทำนอง มีถ้อยคำสื่อสารอันอาจเป็นสัญลักษณ์หรือการสร้างภาพพจน์ เพื่อให้ผู้อ่านเกิดจินตนาการได้อย่างสวยงาม กว้างไกลและไร้ขอบเขต

ความรู้ใหม่

    -หนังสือเรียน ไม่จัดว่าเป็นวรรณกรรม นอกจากนั้นคือวรรณกรรมทั้งหมด

    -คำคล้องจองเป็นคำที่ใช้สระตัวเดียวกันหรือมีตัวสะกดมาตราเดียวกัน

ข้อเสนอแนะ

-

ขอให้ประเทศไทยสงบสุข

ขอให้ประเทศไทยสงบสุข

ประเทศไทยของเราเคยสงบสุขมา แต่มาถึงวันนี้ประเทศไทยกลับมีแต่ความวุ่นวาย บ้านเมืองไม่สงบสุข ผู้คนแตกแยกแบ่งฝักแบ่งฝ่ายเหมือนกับอยู่คนละประเทศ เราเป็นคนไทยด้วยกันอยู่แผ่นดินเดียวกันทำไมคนไทยเราไม่รักกันเหมือนแต่ก่อนมา ทุกวันนี้ผู้คนในประเทศก็อยู่ยาก ใช้ชีวิตก็ลำบาก เจอแต่ปัญหารถติดจากที่เมื่อก่อนก็ติดอยู่แล้ว มีการปิดถนนชุมนุมผู้คนที่เดินทางไปทำงานก็เดือดร้อน นักศึกษาก็ไม่สามารถมาเรียนได้ตามปกติคอยหวาดระแวงว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร ออกไปข้างนอกต้องเจออะไรบ้าง สถานการณ์ทุกวันนี้น่าเป็นห่วงมาก ประเทศไทยจะพ้นจากวิกฤตการทางการเมืองหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับประชาชนทุกคนในประเทศ ทุกคนในประเทศเป็นคนกำหนดว่าอยากให้ประเทศไทยเป็นอย่างไร อยากให้ประเทศวุ่นวายต่อไปหรืออยากให้ประเทศสงบสุขผู้คนกลับมารักใคร่สามัคคีกันเหมือนเดิม จากที่กรุงเทพมหานครเป็นเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มีแต่การแบ่งปัน รู้จักให้ รู้จักช่วยเหลือกันในยามเดือดร้อน แต่ตอนนี้ทุกคนต่างคนต่างอยู่ ตัวใครตัวมัน ไม่สนใจว่าผู้อื่นจะเป็นเช่นไร ในฐานะที่เราเป็นคนไทยคนหนึ่งที่ต้องการเห็นประเทศที่เราอยู่มีความสงบสุข ทุกคนกลับมาสามัคคีกันและอยู่ในระบอบประชาธิปไตยกันเหมือนเดิม ตัดสินตามเสียงส่วนมากแต่ไม่ใช่ว่าไม่ฟังเสียงส่วนน้อย ผิดก็ว่าไปตามผิด ถูกก็ว่าไปตามถูก ไม่ใช่ว่าคนที่มีอำนาจ มีอิทธิพล มีเงินทองผิดแค่ไหนก็ถูกเพราะเป็นคนมีอำนาจ ผู้คนเกรงกลัว แล้วอย่างนี้ประเทศไทยจะมีระบอบประชาธิปไตย จะมีตำรวจ,ทหาร ไปทำไม การที่ประเทศไทยเรามีการชุมนุมส่งผลเสียไปถึงหลายๆอย่าง เช่น เศรษฐกิจในประเทศมีการชะลอตัว การส่งออกสินค้า ต่างชาติไม่สั่งสินค้าจากไทยเพราะกลัวว่าสินค้าจะไม่ได้รับมาตรฐาน ส่งสินค้าให้ไม่ตรงเวลา ทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศที่ไม่น่าเชื่อถือและส่งผลเสียต่อพนักงานของรัฐเพราะไม่สามารถไปทำงานได้ตามปกติ ทำไมทุกคนหันกลับไปมองข้างหลังว่ามีใครคนหนึ่งยืนมองเราอยู่ มองว่าลูกของพ่อทุกคนยังรัก ยังสามัคคีกันเหมือนเดิมหรือเปล่า พ่อหลวงท่านทรงเหนื่อยมามากพอแล้ว ทำไมคนไทยไม่สงสารพ่อบ้าง ทำไมต้องทำให้พ่อหนักใจ ทำไมไม่หันกลับมารักใคร่สามัคคีกันเหมือนเคย ทำให้พ่อสบายใจ อยากให้คนไทยคุยกันด้วยเหตุผล มีอะไรก็คุยกัน จับมือแล้วแก้ปัญหาไปด้วยกัน ช่วยกันพัฒนาประเทศของเราให้เจริญยิ่งขึ้น ทำให้ประเทศไทยกลับมาน่าเชื่อถืออีกครั้ง และที่สำคัญให้คนไทยหันกลับมารักและสามัคคีกันเหมือนที่ผ่านมา                                                                                                             

นางสาวศิโรรัตน์  วะรงค์ 55113400183 ตอนเรียน D1

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 6

สิ่งที่ได้รับ

ความงามทางภาษา

 ความสละสลวยไพเราะของภาษาอันเนื่องมาจากการใช้ศิลปะการประพันธ์และโวหารภาพพจน์ที่เหมาะสม

โวหารมีผู้ให้นิยามไว้หลายความหมาย เช่น

1.โวหารคือสำนวนในการแต่ง

2.โวหารคือการใช้ถ้อยคำที่เลือกสรรมาแล้ว,ก่อให้เกิดอารมณ์และความรู้สึก

3.โวหารคือกลวิธีเพื่อให้ผู้อ่านบรรลุวัตถุประสงค์ตามที่ผู้เขียนตั้งจุดประสงค์ไว้

ความหมายโดยรวมของโวหาร

   โวหารคือกลวิธีในการใช้ภาษาด้วยการเลือกสรรคำมาเรียบเรียงในการเขียนเรื่องราวต่างๆหรือพูดให้มีความหมายสละสลวย เหมาะสม ชัดเจน เพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์

ความรู้ใหม่

 ภาพพจน์

 คำที่ก่อให้เกิดภาพได้อย่างชัดเจน

“ถ้อยคำที่เรียบเรียงเป็นสำนวนที่ไม่กล่าวตรงไปตรงมาแต่ทำให้เกิดเป็นภาพและถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างกว้างขวาง”

 อุปมา

 การเปรียบเทียบว่าสิ่งหนึ่งเหมือนกับสิ่งหนึ่งโดยใช้คำเชื่อมที่มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่าเหมือน“เหมือน”

ข้อเสนอแนะ

-