บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ ครั้งที่ 10

ความรู้เพิ่มเติม

การเขียนรายงานวิชาการ
-ผลของการศึกษา
-ลายลักษณ์อักษร
-การอ้างอิงแหล่งข้อมูล
-การวิเคราะห์ข้อมูล
-เสนอแนะความคิดเห็น
ความสำคัญ
-นำเสนอความรู้,ความคิดได้

ความรู้ใหม่

โครงการ=>การทำกิจกรรมหลายกิจกรรม โดยต้องเป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ กำหนดระยะเวลาและงบประมาณที่จำกัด
-กิจกรรม
-วัตถุประสงค์
-ระยะเวลา
-งบประมาณ
-ผู้รับผิดชอบ

ข้อเสนอแนะ
-

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 9

ความรู้เพิ่มเติม
การจัดทำสำเนา
สำเนาคู่ฉบับ
-จัดทำพร้อมต้นฉบับเก็บไว้กับเจ้าของเรื่อง ผู้ร่าง ผู้พิมพ์ ผู้ตรวจ ลงชื่อไว้ที่ด้านล่างขวาของหนังสือ
สำเนา
-มีคำรับรองว่า"สำเนาถูกต้อง"เจ้าหน้าที่ระดับสองขึ้นไป รับรองสำเนาเก็บไว้ที่สารบรรณกลาง

ความรู้ใหม่
ชั้นความเร็วและชั้นความลับ
ชั้นความเร็ว
ด่วน-เอกสารต้องออกก่อนวันรุ่งขึ้น,ก่อนเวลาราชการ
ด่วนมาก-ทำหนังสือให้ออกก่อน8โมงเช้า
ด่วนที่สุด-ภายในวันที่รับเอกสาร,ภายในเวลาราชการ
ชั้นความลับ
ลับ
-ระเบียบวาระประชุมลับ
-การแต่งตั้งโยกย้ายที่อยู่ระหว่างดำเนินการ
(ลับเฉพาะเวลาที่ทำ)
ลับมาก
-แผนปราบปรามผู้ก่อการร้าย
-แผนการสงคราม
ลับที่สุด
-แผนยุทธศาสตร์
-ส่งผลต่อความมั่นคงของชาติ
-เอกสารการเมืองที่สำคัญยิ่งเกี่ยวกับความมั่นคง

ข้อเสนอแนะ
-

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่7

ความรู้ที่ได้รับ

การเขียนกวีนิพนธ์

     -เป็นบทร้อยกรองที่มีความสร้างสรรค์ ความงามด้วยตัวอักษร เสียง จังหวะ หรือท่วงทำนอง มีถ้อยคำสื่อสารอันอาจเป็นสัญลักษณ์หรือการสร้างภาพพจน์ เพื่อให้ผู้อ่านเกิดจินตนาการได้อย่างสวยงาม กว้างไกลและไร้ขอบเขต

ความรู้ใหม่

    -หนังสือเรียน ไม่จัดว่าเป็นวรรณกรรม นอกจากนั้นคือวรรณกรรมทั้งหมด

    -คำคล้องจองเป็นคำที่ใช้สระตัวเดียวกันหรือมีตัวสะกดมาตราเดียวกัน

ข้อเสนอแนะ

-

ขอให้ประเทศไทยสงบสุข

ขอให้ประเทศไทยสงบสุข

ประเทศไทยของเราเคยสงบสุขมา แต่มาถึงวันนี้ประเทศไทยกลับมีแต่ความวุ่นวาย บ้านเมืองไม่สงบสุข ผู้คนแตกแยกแบ่งฝักแบ่งฝ่ายเหมือนกับอยู่คนละประเทศ เราเป็นคนไทยด้วยกันอยู่แผ่นดินเดียวกันทำไมคนไทยเราไม่รักกันเหมือนแต่ก่อนมา ทุกวันนี้ผู้คนในประเทศก็อยู่ยาก ใช้ชีวิตก็ลำบาก เจอแต่ปัญหารถติดจากที่เมื่อก่อนก็ติดอยู่แล้ว มีการปิดถนนชุมนุมผู้คนที่เดินทางไปทำงานก็เดือดร้อน นักศึกษาก็ไม่สามารถมาเรียนได้ตามปกติคอยหวาดระแวงว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร ออกไปข้างนอกต้องเจออะไรบ้าง สถานการณ์ทุกวันนี้น่าเป็นห่วงมาก ประเทศไทยจะพ้นจากวิกฤตการทางการเมืองหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับประชาชนทุกคนในประเทศ ทุกคนในประเทศเป็นคนกำหนดว่าอยากให้ประเทศไทยเป็นอย่างไร อยากให้ประเทศวุ่นวายต่อไปหรืออยากให้ประเทศสงบสุขผู้คนกลับมารักใคร่สามัคคีกันเหมือนเดิม จากที่กรุงเทพมหานครเป็นเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มีแต่การแบ่งปัน รู้จักให้ รู้จักช่วยเหลือกันในยามเดือดร้อน แต่ตอนนี้ทุกคนต่างคนต่างอยู่ ตัวใครตัวมัน ไม่สนใจว่าผู้อื่นจะเป็นเช่นไร ในฐานะที่เราเป็นคนไทยคนหนึ่งที่ต้องการเห็นประเทศที่เราอยู่มีความสงบสุข ทุกคนกลับมาสามัคคีกันและอยู่ในระบอบประชาธิปไตยกันเหมือนเดิม ตัดสินตามเสียงส่วนมากแต่ไม่ใช่ว่าไม่ฟังเสียงส่วนน้อย ผิดก็ว่าไปตามผิด ถูกก็ว่าไปตามถูก ไม่ใช่ว่าคนที่มีอำนาจ มีอิทธิพล มีเงินทองผิดแค่ไหนก็ถูกเพราะเป็นคนมีอำนาจ ผู้คนเกรงกลัว แล้วอย่างนี้ประเทศไทยจะมีระบอบประชาธิปไตย จะมีตำรวจ,ทหาร ไปทำไม การที่ประเทศไทยเรามีการชุมนุมส่งผลเสียไปถึงหลายๆอย่าง เช่น เศรษฐกิจในประเทศมีการชะลอตัว การส่งออกสินค้า ต่างชาติไม่สั่งสินค้าจากไทยเพราะกลัวว่าสินค้าจะไม่ได้รับมาตรฐาน ส่งสินค้าให้ไม่ตรงเวลา ทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศที่ไม่น่าเชื่อถือและส่งผลเสียต่อพนักงานของรัฐเพราะไม่สามารถไปทำงานได้ตามปกติ ทำไมทุกคนหันกลับไปมองข้างหลังว่ามีใครคนหนึ่งยืนมองเราอยู่ มองว่าลูกของพ่อทุกคนยังรัก ยังสามัคคีกันเหมือนเดิมหรือเปล่า พ่อหลวงท่านทรงเหนื่อยมามากพอแล้ว ทำไมคนไทยไม่สงสารพ่อบ้าง ทำไมต้องทำให้พ่อหนักใจ ทำไมไม่หันกลับมารักใคร่สามัคคีกันเหมือนเคย ทำให้พ่อสบายใจ อยากให้คนไทยคุยกันด้วยเหตุผล มีอะไรก็คุยกัน จับมือแล้วแก้ปัญหาไปด้วยกัน ช่วยกันพัฒนาประเทศของเราให้เจริญยิ่งขึ้น ทำให้ประเทศไทยกลับมาน่าเชื่อถืออีกครั้ง และที่สำคัญให้คนไทยหันกลับมารักและสามัคคีกันเหมือนที่ผ่านมา                                                                                                             

นางสาวศิโรรัตน์  วะรงค์ 55113400183 ตอนเรียน D1

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 6

สิ่งที่ได้รับ

ความงามทางภาษา

 ความสละสลวยไพเราะของภาษาอันเนื่องมาจากการใช้ศิลปะการประพันธ์และโวหารภาพพจน์ที่เหมาะสม

โวหารมีผู้ให้นิยามไว้หลายความหมาย เช่น

1.โวหารคือสำนวนในการแต่ง

2.โวหารคือการใช้ถ้อยคำที่เลือกสรรมาแล้ว,ก่อให้เกิดอารมณ์และความรู้สึก

3.โวหารคือกลวิธีเพื่อให้ผู้อ่านบรรลุวัตถุประสงค์ตามที่ผู้เขียนตั้งจุดประสงค์ไว้

ความหมายโดยรวมของโวหาร

   โวหารคือกลวิธีในการใช้ภาษาด้วยการเลือกสรรคำมาเรียบเรียงในการเขียนเรื่องราวต่างๆหรือพูดให้มีความหมายสละสลวย เหมาะสม ชัดเจน เพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์

ความรู้ใหม่

 ภาพพจน์

 คำที่ก่อให้เกิดภาพได้อย่างชัดเจน

“ถ้อยคำที่เรียบเรียงเป็นสำนวนที่ไม่กล่าวตรงไปตรงมาแต่ทำให้เกิดเป็นภาพและถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างกว้างขวาง”

 อุปมา

 การเปรียบเทียบว่าสิ่งหนึ่งเหมือนกับสิ่งหนึ่งโดยใช้คำเชื่อมที่มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่าเหมือน“เหมือน”

ข้อเสนอแนะ

-

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 5

สิ่งที่ได้รับ
การเขียนเรียงความ
-เรียงความมี 3 ย่อหน้าได้แก่
คำนำ ซึ่งคำนำมีได้เพียงย่อหน้าเดียวเท่านั้น
เนื้อเรื่อง มีหลายย่อหน้าได้
สรุป
-ความเรียงมีเพียงย่อหน้าเดียว
เอกภาพ ใน1ย่อหน้ามีเพียง1ใจความสำคัญเท่านั้น
สัมพันธภาพ มีความเชื่อมโยงกัน และสอดคล้องกัน
สารัถภาพ เน้นความมีสาระ เน้นใจความสำคัญอยู่เสมอ
การเขียนคำขวัญ
ต้องเป็นการเขียนที่โน้มน้าวจิตใจ ทำให้ผู้ฟังรู้สึกคล้อยตามและทำตาม

ความรู้ใหม่
การกล่าวเปิด-ปิด งาน
การกล่าวรายงานจะต้องบอกถึงวัตถุประสงค์ที่จัดทำโครงการขึ้นมา การกล่าวปิดโครงการไม่จำเป็นจะต้องเป็นประธานที่เป็นคนกล่าวเสมอไป
การกล่าวที่ใช้คำว่า กราบเรียนได้ มีบุคคลดังต่อไปนี้เท่านั้น
1.นายกรัฐมนตรี
2.ประธาน ส.ว.
3.ประธาน ส.ส.
4.ประธานฎีกา
5.ศาลรัฐธรรมนูญ

ข้อเสนอแนะ
-

อัตชีวประวัติ

อัตชีวประวัติ

        ชื่อนางสาวศิโรรัตน์  วะรงค์ ชื่อเล่น แคตตี้ อายุ 19 ปี  มีพี่น้องทั้งหมด 2 คน ดิฉันเป็นบุตรคนที่ 1 เกิดวันเสาร์ ที่ 12 เดือนมีนาคม พ.ศ.2537 เกิดที่โรงพยาบาลศรีสะเกษ ครอบครัวของดิฉันเป็นคนภาคตะวันออกเฉียงเหนือโดยแท้ ดิฉันอาศัยอยู่บ้านเลขที่ 205 หมู่ 6 ตำบลยางชุมน้อย อำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ ดิฉันจบการศึกษาระดับอนุบาล-ชั้น ป.6 จากโรงเรียนอนุบาลยางชุมน้อย(หน่วย)คุรุราษฎร์รังสรรค์ ซึ่งเป็นโรงเรียนอนุบาลประจำอำเภอ ไปมาได้สะดวกและอยู่ใกล้ผู้ปกครอง พอดิฉันจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  แล้วดิฉันก็ได้ไปศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ที่โรงเรียนยางชุมน้อยพิทยาคมซึ่งตอนที่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก็ได้มีการคัดเลือกคณะกรรมการนักเรียนโดยการเลือกตั้งซึ่งดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ชนะการเลือกตั้งและถูกแต่งตั้งให้เป็นคณะกรรมการนักเรียนดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ทำหน้าที่คณะกรรมการนักเรียนอย่างเต็มที่เต็มความสามารถ

      พอขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ตกลงกันว่าจะไปสมัครเรียนพิเศษที่จังหวัดอุบลราชธานีพอถึงวันที่นัดหมายดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ไปขึ้นรถไฟในตัวจังหวัดศรีสะเกษจากนั้นเมื่อถึงเวลาที่รถไฟมาถึงสถานีศรีสะเกษดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ขึ้นรถไฟและรถไฟก็ออกจากสถานีศรีสะเกษมุ่งหน้าสู่จังหวัดอุบลราชธานีระหว่างทางที่รถไฟวิ่งอยู่ดิฉันและเพื่อนๆก็ได้ชมวิวระหว่างที่เดินทาง พอรถไฟวิ่งมาถึงครึ่งทางซึ่งตรงนั้นจะเป็นถนนตัดระหว่างหมู่บ้านกับทางรถไฟซึ่งตรงนั้นไม่มีสัญญาณเตือนว่ารถไฟจะมาตอนไหนและเป็นสะพานข้ามแม่น้ำ เมื่อรถไฟวิ่งมาถึงมีรถยนต์คันหนึ่งขับมาและเครื่องยนต์เกิดดับกลางรางรถไฟซึ่งรถไฟก็วิ่งมาด้วยความเร็วและได้ชนรถยนต์คันดังกล่าวเข้าอย่างแรงและอัดก๊อปปี้รถยนต์เข้ากับสะพานจนทำให้คนขับรถยนต์คันดังกล่าวเสียชีวิตคาที่ รถไฟก็ได้เบรคอย่างกระทันหันทำให้ทัศนียภาพโดยรอบเต็มไปด้วยควันที่เกิดจากการเสียดสีของรางรถไฟและล้อรถไฟ ทำให้คนที่อยู่บนรถไฟต่างก็ตกใจและมีคนวิ่งลงไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นต่อมามีคนตะโกนขึ้นมาว่ารถไฟชนรถยนต์ให้ทุกคนลงมาจากรถไฟให้หมดเพราะรถยนต์คันดังกล่าวติดแก๊ชซึ่งมันอาจจะทำให้รถไฟระเบิดได้ ดิฉันและเพื่อนๆก็เลยวิ่งลงมาจากรถไฟด้วยความตกใจ ดิฉันและเพื่อนๆก็ไม่รู้ว่าที่ที่เกิดเหตุนี้คือที่ไหนและไม่รู้จะไปสมัครเรียนกันได้อย่างไรเพราะรถไฟก็ไม่สามารถวิ่งไปต่อได้ พอดีมีชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์เข้ามาถามว่าจะไปไหนกัน ดิฉันและเพื่อนๆก็เลยบอกว่าจะเข้าไปในตัวเมืองอุบลไปสมัครเรียนชาวบ้านก็เลยถามว่าจะไปกันอย่างไร ดิฉันและเพื่อนๆก็เลยตอบว่าไม่รู้เพราะก็ไม่รู้จักใครเลย ชาวบ้านคนดังกล่าวก็เลยบอกว่าจะไปส่ง ดิฉันและเพื่อนๆรู้สึกดีใจมากที่มีคนยื่นมือเข้ามาช่วยในยามที่ลำบาก พอถึงที่สมัครเรียนดิฉันและเพื่อนๆก็พูดได้แค่คำว่า“ขอบคุณค่ะ” ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้ดิฉันและเพื่อนๆรู้ว่าคนไทยเรามีน้ำใจต่อกันและช่วยเหลือกันในยามทุกข์ยากเสมอ

    ชีวิตในอนาคต ดิฉันอยากรับราชการ อยากมีชีวิตที่มั่นคงและสามารถเลี้ยงดูคนในครอบครัวได้ เลี้ยงดูพ่อแม่ให้อยู่สุขสบายไม่ต้องลำบากเหมือนทุกวันนี้ และดิฉันจะให้ความรักและให้ความรู้แก่เด็กทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน อยากเป็นครูที่ดีและเข้าใจเด็กเหมือนคุณครูหลายๆท่าน